Dutch Angle meet hoe een film de ruimte verdeelt tussen vrouwen en mannen, in tien dimensies die even zwaar tellen, in twee groepen. Ruimte: WIE PRAAT (wie krijgt de woorden en staat centraal), WIENS VERHAAL (wie staat bovenaan, heeft een eigen doel, is onmisbaar), MACHT (wie beslist, wie heeft het geld, wie is de deskundige) en ONDER ELKAAR (praten vrouwen met elkaar, en waarover). Behandeling: NAAM (een naam of een rol), WERK (wiens werk doet ertoe), LEEFTIJD (wie mag ouder worden), OFFER (wie moet lijden voor het verhaal van de ander) LICHAAM (wie wordt beoordeeld op uiterlijk of als lustobject) en LIEFDE (wie moet veroverd worden, en wiens nee wordt genegeerd). De hoek is het gemiddelde van alle tien dimensies, die elk even zwaar tellen. Ruimte telt zo voor vier tiende en Behandeling voor zes tiende: de twee groepen wegen dus niet even zwaar, en aanwezigheid telt bewust voor minder dan de helft.
De bronnen staan bij elke vraag. Tellingen komen uit de ondertitels en de rolverdeling (Wikidata); de vragen over het verhaal worden beoordeeld uit de plotsamenvatting op Wikipedia, twee keer los van elkaar, door een taalmodel; de tweede keer zonder de eerste uitkomst. Waar dat nog maar één keer is gebeurd, staat dat erbij. Mensen kijken doorlopend steekproeven na, sinds 19 november 2026. Gender komt altijd uit de rolverdeling, nooit uit een gezicht of een stem. De plotsamenvattingen zijn geschreven door redacteuren van Wikipedia en kunnen zelf eenzijdig zijn; daarom staat bij elk oordeel het zinnetje waar het op rust.
Dutch Angle meet alleen gender. We weten dat dat niet het hele verhaal is: wie vrouw én van kleur, ouder, queer of beperkt is, verdwijnt in films vaak nog verder uit beeld, en die samenloop doet ertoe. We raden geen huidskleur, seksualiteit of andere identiteit, om dezelfde reden waarom we gender nooit raden. Zodra er betrouwbare, openbare gegevens over zijn, nemen we ze mee.
Per dimensie nemen we het gemiddelde van haar vragen, van −1 (helemaal naar haar) tot 1 (helemaal naar hem). De hoek is 45 × het gemiddelde van de dimensies. Een film krijgt een hoek vanaf dimensies, en een oordeel vanaf , als van minstens % van de woorden bekend is wie ze zegt; anders heet het voorlopig. Bij elke hoek staat een marge.
Laten zien is niet goedkeuren. De hoek meet hoe de ruimte in een verhaal verdeeld is, niet wat de film daarvan vindt. Een film die laat zien hoe mannen het geld en de macht hebben, om daar juist kritiek op te leveren, kan dus ver naar hem kantelen. Dat is geen vergissing van de meting. Het is wat er in het verhaal gebeurt. Of een film die verdeling bekritiseert, viert of gewoon laat zien, meet Dutch Angle (nog) niet.
Nul is geen opdracht. Een hoek beschrijft, hij schrijft niets voor. Een film over een onderzeeër in 1943 mag naar hem kantelen, een film over een moeder en een dochter naar haar. Geen enkele film hoeft op nul te staan. De hoek wordt pas interessant naast andere films: als bijna alle films dezelfde kant op kantelen, door de jaren heen en over genres en landen heen, dan zegt dat iets over wie er in films de ruimte krijgt. Dat patroon willen we zichtbaar maken; een losse film veroordelen niet.
Welke films, en waarom. De meeste films in het archief zijn met de hand gekozen, niet bij toeval getrokken. We kozen bekende films uit verschillende tijden en plekken: Amerikaanse films en klassiekers, Nederlandse en Europese films, films van buiten het Westen, en films van vrouwelijke regisseurs. Eén groep kozen we niet zelf: de best bezochte film van een jaar, de nummer 1 van de wereldwijde jaarlijst op Wikipedia, één uit elke vijf jaar van 1925 tot 2024. Ook staan er een paar documentaires in, als proef. Beide groepen kun je apart bekijken met het filter Selectie. Zo konden we de methode testen op films die veel mensen kennen en op heel verschillende soorten verhalen. Het archief is daarom geen afspiegeling van alle films die ooit gemaakt zijn, en een gemiddelde over het archief zegt niets over "de film" in het algemeen.
De vragen bouwen voort op Woolf, Gerbner, Tuchman, Mulvey, de Bechdel-, Mako Mori- en Sexy Lamp-test, Lauzen, het Geena Davis Institute, Anderson en Daniels, Kagan en anderen, en Sap en anderen. Dit is een proefversie; de verantwoording staat in het meethandboek.
Alles tot in detail. Elke vraag, formule, drempel en controle staat in het meethandboek.